“อย่าถอยก่อนจะถึง”
ผมไปเจอข้อคิดนี้โดยบังเอิญ เขาเขียนไว้น่าสนใจครับ มีข้อความประโยคสั้นๆ “พอใกล้จะถึงฝั่งก็หยุดเสียดื้อๆ หากใครไม่ท้อ ขอจงสู้ต่อไป” คนที่เป็นนักสู้ชีวิตมากมาย คงเคยผ่านประสบการณ์ดังกล่าวนี้มาแล้วทั้งนั้น แต่อยู่ๆ มีบางคนทุ่มเทชีวิตทั้งแรงกายและแรงใจเพื่อทำงานบางอย่าง และก็กำลังไปได้ดีแต่อยู่ๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหมดแรงเอาดื้อๆ มาตกม้าตายเอาตอนที่กำลังจะถึงฝั่งอยู่พอดี ถ้าเป็นอย่างนี้น่าเสียดายครับ เสียดายเวลาที่ได้ทุ่มเทเต็มที่ เสียเงินเสียแรงกายใจที่ได้ทำงานนั้นๆ จนหมดสิ้น ไปไม่ถึงฝั่งทุกอย่างจึงสูญเปล่า หากจะต้องเริ่มต้นใหม่ก็ต้องย้อนกลับไปนับหนึ่งใหม่อีก แต่ถ้าหากเราหยุดในตอนที่ยังห่างไกลจากฝั่งก็ยังพอที่จะทำใจได้ แต่นี่มันใกล้ฝั่งแค่มือเอื้อมเท่านั้นเอง เสียดายที่ความเป็นจริงความสำเร็จอยู่เพียงแค่คว้ามือถึงเท่านั้น หากจะพูดไปก็คงจะเหมือนกับนักว่ายน้ำคนหนึ่งกำลังว่ายเต็มกำลัง กองเชียร์ก็เชียร์กันสนั่นว่ายผ่านไปหลายรอบ พอถึงรอบสุดท้ายเหลือแค่ครึ่งสระก็จะเข้าสู่เส้นชัยกลับหมดแรงเอาดื้อๆ สาเหตุก็เพราะขาดลูกฮึดเลยหยุดไปดื้อๆ ยังงั้นแหละ…
